Terug naar hoofdpagina

 

TEKSTEN OVER EIGEN WERK VAN CATHARINA VAN DER RAAD


Kunst is de werkelijkheid vervreemden




Foto’s uit damesbladen zijn vaak onecht, altijd mooie vrouwen in mooie kleding, in de bijpassende ideale omgeving. Er wordt een schijnwereld gecreëerd, die in fel contrast staat tot het dagelijks leven. Ik probeer die schijnwereld te veranderen, te verstoren, door de foto’s te beschilderen. Soms voeg ik iets toe, dan is de foto puur uitgangspunt en weet ik tevoren niet waar ik zal uitkomen. Een andere keer schilder ik stukken weg, vervorm het beeld. Zo ontstaat er vaak een nog ‘mooier’ beeld: van de kwetsbare kant van de mens. Ik vind het prettig zulke mooie gladde damesblad-foto’s te ‘verminken.’ Dat is nodig voor mijn doel: de maskers die mensen dragen weg te halen.


Ik kijk graag naar mensen.

Mensen boeien me.

Hoe ze zich gedragen, zo naast elkaar. Ik kijk naar hun blik, hun gebaren en hun lichaamstaal.

Ieder mens tast de ander af, bewaakt zijn territorium.

Je mag dichterbij komen, maar niet té dichtbij. Als je een bekende bent, laten ze je wat nader toe, maar niet te veel, want dat is eng.

Door dat gadeslaan van mensen zie ik veel, of ‘denk’ ik veel op te merken.

Het maakt me tot een buitenstaander, ik raak vervreemd. En die vervreemding probeer ik in mijn werk weer te geven. Mensen samen en vervreemd van elkaar, in allerlei situaties.